Tussen servet en tafellaken.

Ze moesten geweldig hard werken als het schip onderweg was. Lange dagen waren het, in weer en wind. Het schip was spartaans ingericht, er was weinig ruimte en er was altijd een grote onzekerheid. Als de wind verkeerd stond, kon een reis weken lang vertragen. Soms, zoals bij een Pekelder schippersfamilie die in Frankrijk in een haven lag toen de Eerste Wereldoorlog begon, zelfs jaren. Zonder inkomsten….

De reizen gingen naar verre oorden, vanuit de Veenkoloniën gezien. De schippers maakten kennis met andere culturen, andere mode, talen, gewoonten. Dat had natuurlijk gevolgen voor hun manier van leven. Ze kleedden zich naar wat ze zagen, de klederdracht verdween en maakte plaats voor de laatste mode en prachtige sieraden . Vrouwen die in de Veenkoloniën achterbleven, vroegen hun varende vriendinnen speciale waren mee te nemen.

Het voelt alsof deze vrouwen en hun mannen tussen de standen stonden. Wie zich een bepaalde luxe kon veroorloven, hoefde vaak niet hard te werken en wie zwaar werk deed, had het in veel gevallen niet breed. De schippersfamilies hadden het allebei…

Reacties plaatsen is niet mogelijk.