Johanna Ader-Appels achter het stuur

 

Wie aan Johanna Ader-Appels denkt, komt meestal terecht in de Tweede Wereldoorlog. Haar boek “Een Groninger Pastorie in de Storm” is een document van formaat over het verzet in Nieuw Beerta en ver daarbuiten. Ze begon met schrijven van het boek in de oorlog op een zolder bij een bevriende boer en verstopte de teksten in een melkbus. Na de oorlog rondde ze het boek af en bracht het op de markt, om de opbrengst te gebruiken voor het verwezenlijken van het werk dat haar man en zij voor ogen hadden gehad. Ze was intussen weduwe met twee kinderen. Een van haar zoons vertelde over haar tijdens de lezing van 6 oktober in een afgeladen vol Cultuurhistorisch Centrum. Hij liet veel kanten van haar zien, waaronder de verzetstrijdster, de feministe, de evangeliste, de moeder en de echtgenote. Veel mooie verhalen kwamen voorbij. En ook een vrolijke noot, een verhaal dat niet vaak gehoord wordt. Johanna wilde haar rijbewijs halen, maar rijden behoorde niet echt tot haar vele talenten. Ze deed minimaal 22 keer examen, je raakt de tel kwijt als het zo vaak gebeurt…. Eindelijk had ze het papiertje en kon ze een paar jaar met haar hond naast zicht door Groningen toeren. Tot ze op een kwade dag de macht over het stuur verloor en de auto pardoes een kruidenierszaak binnenreed. De auto kwam tot stilstand tegen de diepvriezer en iedereen kwam met de schrik vrij. De kruidenier kreeg een nieuwe pui, Johanna een nieuwe auto. Helaas kon ze daar niet veel mee want ze was haar rijbewijs kwijt. Ze probeerde nog via haar zoon een Egyptisch rijbewijs te krijgen, dat ze kon omruilen voor een Nederlands exemplaar. Dat lukte niet. Het was misschien beter de Groningers tegen haar te beschermen.

Met dank aan Erik Ader.

Reacties plaatsen is niet mogelijk.